Mga Tula

Pagsubok

| Don Normantico

Pagsubok na walang katapusan. Napapahinto, napapaisip saan na napunta ang pag-iibigan? Ilang beses nang nagkasakitan. Paulit-ulit ang bangayan, paikot-ikot ang dahilan, sunod-sunod na alitan. Unti-unting nawawalan ng saysay ang pagtitiis; puro sakit. Sama ng loob na hindi na maikubli, puro hinanakit.

Paano kapag paggising mo’y parang ayaw mo na? Lahat ng sama ng loob ay nagsama-sama. Lahat na lang nagkakamali, nadadagdagan pa bawat linggong dumadaan. Parang sinasadya na lang, parang tama na lang, sumuko na lang. Pwede ba iyon? Pwede bang umayaw na lang nang walang sisihan, nang hindi na umabot sa pagkagalit ang dating nagmamahalan? Tumigil na lang, huminto na lang, tutal naman hindi mauubos ang mga pagsubok hangga’t hindi natatapos ang pag-iibigan.

Selos

| Don Normantico

Nagseselos nang walang karapatan,

Pakiramdam na binabalewala lang.

Madayang tadhana, puso’y nasaktan,

Itinuring lang na kaibigan.

Takot aminin ang katotohanan,

Baka ito pa ang sanhi ng pag-iiwasan.

Kaya mabuting itago na lang,

Kaysa masira pa ang pagkakaibigan.

Pasekretong umiibig

| Don Normantico

Pasekretong umiibig,

Sa kaniya ay ‘di masambit

Ang tunay na nadarama

Puro sulyap sa tuwina.

‘Di mapigilan ang pagtingin,

Sana’y mapasaakin.

Naakit sa kaniyang ngiti,

Pag-ibig na ‘di na maikubli.

Nagdurusa

| Don Normantico

Nagdurusa’t nag-iisa, naghihintay ng iyong lambing,

Pusong nanlalamig, hinahanap ang iyong pag-ibig.

Ikaw ay biglang nagpaalam, tinatanong kung bakit;

Mga halik na walang kasingtamis, akap na mahigpit.

Alaalang sinusubukang ‘wag balikan ngunit mapilit

Sinusubukang patawarin, iyong pangalan ay bukambibig.

Lungkot na nadarama, pusong nagtatago ng hinanakit;

Ikaw pa rin ang tinitibok ng puso, oh, anong sakit!

Tamang Panahon

| Don Normantico

Pusong giniginaw, mali ang tinitibok,

Uhaw sa pag-ibig, ulilang lubos.

Nababaliw na isip, nagmamatigas

Batong lumalaban sa subok ng tadhana.

Siya’y nagtitiis habang nasasaktan,

Mga matang laging nakatingin sa kawalan.

Isang lalaking hinding-hindi ka pababayaan,

Naghihintay na mapansin ang nararamdaman.

Laging nariyan, handa’t naghihintay ng pagkakataon,

Siya’y nag-aabang ng kaniyang tamang panahon.

Tinatagong Lihim

| Don Normantico

Meron akong tinatagong lihim
Hindi alam kung paano sasabihin
Daanin ko na lang sa pabirong paraan
Ang pagpaparamdam ng nararamdaman
Hindi alam kung anung gagawin
Natatakot na baka hindi mapansin
Itatago ba o ipaparating

Panitikan

| Don Normantico

Isa puso ang bawat letra ng alpabeto
Tahakin ang landas ng isang manunulat
Wag titigil hangang hindi ka kuntento
Magsanay upang maging magaling na arkitekto
Wag mag da’dalawang isip gawin mo mismo
Lawakan ang ka-isipian gamitin ang natutunan
Maging mahusay na makata malupit sa literatura
Ilabas ang saloobin sa bawat tinta
Ipagyabang ang nilikha ng talino
Ipaglaban ang sining na nagawa mo
Mga sulat na hinulma ng karanasan
Pagyamanin ang sariling kaalaman
Igalang ang mga bihasa sa panitikan

Ewan

| Don Normantico

Gusto kita
Nagulat ka ba?
Iiwas ka na?
Galit ka?
Matutuwa ka ba?
Anong mangyayari sa atin dalawa?
Magiiba na ba ang tingin mo skin?
Kasalanan ko ba?
Kasalanan mo ba?
Anong gagawin natin ngayun ha?
May naiisip ka ba?
May plano ka na?
Anu kayang sasabihin nila?
Magagalit ba sila sa akin?
Hindi ko naman alam na mag kakaganto
Alam kong hindi mo din alam to
O napansin mo na?
Pinapahalata ko naman talaga
Kaso natatakot ako
Ayokong masayang ang pagkakaibigan natin
Ayokong mawala ka sa tabi ko
Sayang naman ang pinag samahan natin
Iiwas na ba ako?
Ay nako
Ewan ko ba
Ewan ko lang talaga

Biglang

| Don Normantico

Ikaw, pwede mo bang basahin ang blog ko?
Ikaw lang ang laman nito, hindi mo ba naalala?
Ang mga panahon na tayo’y masaya?
Yung mga panahon na laging tayong nagkikita
Magkasama, magkakwentuhan, nag kukulitan
Kasama ang mga kaibigan mo, mga tropa ko
Inaasar nila tayo, napapangiti kita,
Masaya tayong dalawa, kaso biglang dumating siya